مفاهیم روانشناسی

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

 

 

 اختلال پنیک یا اختلال وحشتزدگی یعنی حمله اضطراب شدید با احساس مرگ قریب الوقوع یا یک حادثه به شدت وحشتناک.

 

 

 

مشخصه اصلی:

دوره ‏هایی از ترس شدید و مستقل از یکدیگر.

 فرد حملات وحشتزدگی غیر منتظره را مکررا تجربه میکند و این حملات همیشه باعث ناسازگاری در رفتارها و عملکردهای فرد می شود.

 حملات وحشتزدگی میتوانند مورد انتظار بوده و یا غیر منتظره باشند که در ادامه توضیح داده خواهد شد.

 

 

 

  

 

  •  در نظر داشته باشید که اصطلاح اختلال وحشتزدگی با اصطلاح حملات وحشتزدگی متفاوت است.

اختلال وحشتزدگی خود یک اختلال مجزا محسوب میشود ولی حملات وحشتزدگی تقریبا در تمام اختلالات اضطرابی وجود دارد.

 از حملات وحشتزدگی میتوان به عنوان شاخص توصیفی برای هر اختلال اضطرابی به علاوه اختلالات روانی دیگر استفاده کرد.

 تاریخچه این اختلال ریشه در سندرم " قلب تحریک پذیر" است.

 این اختلال بالاترین حملات وحشتزدگی را به همراه دارد و شدت حملات از بقیه اختلالات بیشتر است.

 این اختلال میتواند با دیگر اختلالات از جمله اختلال افسردگی عمده واختلال اضطراب اجتماعی و فوبیای خاص نیز همراه باشد.

 

 از اصلی ترین ملاک های تشخیصی:

حمله وحشتزدگی ظرف مدت 10 دقیقه به اوج میرسد و در این مدت بایستی حداقل چهار مورد از علایم زیر را داشته باشد:

  • افزایش ضربان قلب
  •  احساس خفگی
  •  عرق کردن
  •  احساس تهوع
  •  لرزش
  •  ناراحتی در قفسه سینه
  •  احساس گرما یا سرما
  •  مسخ شخصیت و مسخ واقعیت
  •  ترس از مرگ

 

 و همچنین حداقل بایستی یکی از علایم زیر را در مدت یک ماه یا بیشتر داشته باشد:

  • نگرانی مداوم از وقوع دوباره حملات
  •  تغییر در لایه ها وسطوح زندگی فرد
  • و اختلال در عملکردها.
  •  

 در تشخیص این اختلال نباید ملاکی از تاثیر مواد مخدر و الکل و بیماری خاص جسمی وجود داشته باشد.

 

 حملات میتوانند غیر منتظره یا مورد انتظار باشند، به این معنا که:

غیرمنتظره یعنی نشانه یا آغازگر واضحی در زمان وقوع برای آن وجود ندارد.

 مورد انتظار یعنی حملاتی که با نشانه ها و آغازگرهای واضحی ظهور میکنند.

 

  برخی حملات وحشتزدگی نه در حملات طبقه حملات منظره هستند و نه در طبقه حملات غیر منتظره، بلکه حملات وحشتزدگی با پیش زمینه موقعیتی نامگذاری شده اند.

با توجه به اینکه  اقدام به خودکشی در این اختلال بسیار بالاست ، درمانگر باید به مسئله خودکشی بسیار توجه کند.

 

 در شاخص های تشخیصی ارتباط حمله با کاهش دی اکسید کربن خون و بی نظمی های تنفسی را نیز باید در نظر داشت.

 

 

 بررسی شیوع این اختلال:

برآورد شیوع در کل جمعیت آمریکا و اروپا طی یک دوره 12 ماهه تقریبا دو تا سه درصد در بزرگسالان و نوجوان هست.

 

سبب شناسی:

در سبب شناسی عوامل بیولوژیک این اختلال، تنظیم غیرعادی سیستمهای نورآدرنرژیک است و در برخی منابع افزایش فعالیت سیستم سمپاتیک نیز گزارش شده است.

 

سیستم های نوروترانسمیتر دخیل در وحشتزدگی عبارتند از:

نوراپی نفرین- سروتونین- گابا- نقض عملکرد سروتونرژیک

 

داروهای مختلط آگونیست، آنتاگونیت و سروتونین هم در ایجاد اضطراب نقش بسزایی دارند.

 در مبانی اختلالات روانپزشکی به سیستم لیمبیک که مسئول تولید اضطراب انتظاری است، نیز اشاره شده است.

 مواد ایجاد کننده پنیک را پنیکوژن می نامند.

 

 نکته مهم:

در یک سوم افراد مبتلا که همزمان افسردگی هم تشخیص گذاری شده, افسردگی قبل از شروع اختلال وحشتزدگی، وجود داشته است.

و در دو سوم باقی, افسردگی همزمان یا بعد از شروع اختلال وحشتزدگی بوجود آمده است.

 

 مهمترین کلید در تشخیص این اختلال:

ثبت حملات وحشتزدگی خود به خود و خودجوش است.

 در مراجعانی که بدلیل مشکلات جنسی و مشکل در روابط جنسی (مشکل در ارگاسم و همچنین هراس از ارتباط جنسی) مراجعه کرده اند، حتما باید در وهله اول اختلال پنیک بررسی شود.

 

تشخیص افتراقی:

بررسی اختلالات ناشی از مشکل پزشکی

 اضطراب ناشی از مواد

 قرار گرفتن در معرض یک تجربه اضطراب آور بسیار شدید

 حمله وحشتزدگی تک موردی

 حملات وحشتزدگی با سمپتوم های محدود

 مهمترین نوع درمان

 

درمان دارویی:

 درمان دارویی همراه با درمان شناختی رفتاری ست.

 

 داروهی قابل تجویز:

آلپرازولام

 پاروکستین

 ونلافاکسین

 بوسپیرون

 سرترالین

 فلووکسامین

بنزودیازپین (مهمترین عارضه بنزودیازپین ها، اعتیاد به دارو است.)

 

 سوالات غربالگری در مصاحبه تشخیصی این اختلال:

آیا تا کنون دچار حمله اضطرابی شده اید؟

 آیا آخرین بار چه زمانی حملات را تجربه کردید؟

 در بروز حمله متوجه چه علایم بدنی میشوید؟

 آیا حملات هراسان و ناگهانی هستند؟

 کمابیش میدانید چه عواملی در حملات دخیل اند؟

 زمان حملات دقیقا از ذهنتان چه میگذشت؟

 در حملات آیا فکر کرده اید که در حال مرگ هستید؟

 

 در پایان، در نظر داشته باشید که در تشخیص افتراقی بایست OCD و PTSD و اختلالات روانپریشی و اضطراب جدایی را رد کرد.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید